De afgelopen 2 weken waren onze laatste weken in Zuid-Afrika. Wat zeg ik, het waren de laatste weken voordat we weer terug naar Europa gaan! We hebben hierin de Tuinroute gereden en Kaapstad verkend. De Tuinroute beslaat een groot gedeelte van de route tussen Addo en Kaapstad. De route heeft zijn naam te danken aan de mooie afwisselende en vaak groene landschappen waar je doorheen rijdt. We hebben er een week over gedaan om van Addo naar Kaapstad te rijden en in verschillende dorpjes onderweg hebben we overnacht.
De eerste etappe ging van Addo naar Knysna (spreek uit als Naisna). De weg ging door Port Elisabeth, een van de grootste steden in Zuid-Afrika. We kwamen langs townships met huisjes van golfplaten en zagen dat dichter langs het water de mooie en grote huizen stonden. Onderweg hebben we een lunch stop gemaakt aan het strand van Jeffreys Bay. Jeffreys Bay is het surfers paradijs van Zuid-Afrika en we hebben onder het eten naar de flinke golven zitten kijken. Heerlijk. Er waren een paar surf klasjes bezig, maar ons werd verteld dat hier volgende maand het echte werk zou gaan plaatsvinden tijdens een internationaal toernooi. De weg ging via een paar mooie hoge bruggen langs de kust verder naar Knysna. Knysna is een heel mooi stadje aan een baai. We hadden een leuke kamer die gezellig aangekleed was en er stond zelfs een flesje wijn voor ons klaar. Daar maak je Lisanne wel blij mee. Sowieso vinden we de accomodaties in Zuid-Afrika erg goed verzorgd en vaak gezellig aangekleed. Ook voor de goedkopere accomodaties waar wij naar op zoek zijn geldt dit. Onze kamer in Knysna lag aan de rand van de stad op een heuvel en we konden vanuit ons raam de mooie baai zien liggen.
We zijn hier 2 nachten gebleven en zijn de volgende dag gaan hiken bij Robberg Nature Reserve. Dat is een schiereilandje niet ver van Knysna en er lopen verschillende wandelroutes over het schiereiland. Wij hebben de langste route gelopen, die ging om het hele schiereiland heen, zo’n 11km. Het uitzicht over de zee en het land in de verte was heel mooi. Toen we ‘s ochtends begonnen hing er nog wat mysterieuze ochtendmist. We hoorden flinke groepen zeehonden op het strand onder ons lawaai maken en konden ze even later ook zien vanaf het pad waar we liepen. Lisanne zag een stukje verderop ook 2x de vin van een dolfijn boven het water uit komen. En we zagen veel grote sprinkhanen van zo’n 10 cm lang voor onze voeten weg springen als ze ons aan hoorden komen. Het was een lekkere route om te lopen, in de wind, soms stukjes klauterend over de rotsen en soms over het strand. Toen we terug bij de auto kwamen waren we behoorlijk moe gelopen.
Na Knysna zijn we verder gereden naar Swellendam. Het eerste stuk van de weg zijn we over de Tuinroute gereden maar we na een tijdje zijn we afgebogen naar de R62 richting Oudtshoorn. Dit was ook een mooie route, eerst over een pas, en daarachter was het landschap een stuk droger, minder groen. We kwamen hier door veel dorpjes met uit het Nederlands afgeleide namen, waaronder Oudtshoorn dus. Het Afrikaans is echt een grappig taaltje. Men spreekt wel met een heel ander accent waardoor het lastig te volgen is als er snel gepraat wordt. Maar de Afrikaanse krant kunnen we heel goed begrijpen. Toen we een avondje met een paar Afrikanen aan het kletsen waren lieten we ze onze website zien. Het klonk hilarisch toen ze een stukje hardop begonnen voor te lezen. Zij konden het Nederlands ook goed begrijpen maar door hun accent klonk het heel anders. Hier in het westen van Zuid-Afrika zijn veel meer Nederlandse en Europese invloeden te vinden als bijvoorbeeld in de Transkei en hier wonen meer blanke mensen. Ook veel huizen hebben hier een soort van oud-Hollandse stijl.
We zijn 1 nachtje in Swellendam gebleven en de volgende ochtend direct verder getrokken naar Hermanus. Hermanus is een dorpje aan de kust en staat bekend om de vele walvissen die hier elke winter (het is hier nu dus winter) vanaf juli naartoe komen. Helaas waren wij daarvoor net te vroeg, maar evengoed vonden we Hermanus een erg leuk stadje. We hebben een beetje langs de kust getoerd met de auto en op mooie uitzichtpunten gepauzeerd. We hebben nog ons best gedaan om vroege walvissen te spotten maar helaas zonder succes. Voor het eerst sinds we in Zuid-Afrika zijn hebben we hier ook slecht weer gehad. ‘s Avonds in onze kamer klonk het alsof het dak er ieder moment af kon waaien. Het heeft ons er niet van weerhouden om er overdag gewoon op uit te trekken en een paar keer zagen we mooie regenbogen.
Na 2 nachtjes in het onstuimige Hermanus klaarde het weer op en zijn we verder gereden naar het wijngebied bij Stellenbosch. Onderweg zijn we bij Betty’s Bay gestopt waar een pinguïn kolonie zit. Er zaten hier best veel pinguïns. Wat een heerlijke grappige beesten. Leuk om te zien hoe sommigen hele wandelingen maken en op rotsen huppen. Daarna hebben we naar onze mening het mooiste stukje van de hele route gereden, het stuk tussen Betty’s Bay en Gordon’s Bay. De weg liep vlak langs de zee, met aan onze linker kant dus de zee met de zon die mooi op het water onder ons reflecteerde (wat waren we blij dat die weer scheen!) en aan onze rechterkant hoge rotsen die steil omhoog gingen. Voor ons zagen we de weg verder kronkelen, verder langs de kust. Dit deed ons ook weer aan de Great Ocean Road in Australië denken en aan sommige mooie kustroutes in Nieuw-Zeeland. Na dit mooie stukje weg reden we het wijngebied in. We hadden via Airbnb een kamer geboekt bij Casa Mori, net buiten Stellenbosch. Dit huis ligt op een heuvel en was in typisch Italiaanse stijl met eromheen wijnstruiken en olijfbomen. Vanuit onze kamer hadden we prachtig uitzicht over de wijngaarden en de omgeving. We waanden ons net in Toscane, ware het niet dat we de Tafelberg in de verte konden zien liggen (we waren nu namelijk al behoorlijk dicht in de buurt van Kaapstad). We hebben ‘s avonds op ons balkonnetje naar de zonsondergang gekeken met een lekkere fles ‘Casa Mori’, de eigen gemaakte wijn.
De volgende ochtend ontbeten we met de andere gasten in de Italiaanse keuken en toen werden we ook weer met een mindere kant van Zuid-Afrika geconfronteerd. 2 andere gasten waren namelijk hier voor de begrafenis van een neef die een paar kilometer verderop in zijn huis vermoord was. Ze wisten nog niet precies hoe het zat maar het had te maken met de verkoop van een stuk grond van ongeveer 2 miljoen euro. Dat was toch wel heftig om te horen en om te zien wat het met de nabestaanden doet. Na het ontbijt zijn we door de omgeving gaan toeren, door het plaatsje Franschhoek en over de Franschhoek pas. Van bovenop de pas had je mooi uitzicht over de vallei met het stadje en alle wijnvelden er omheen. Daarna zijn we in Stellenbosch stevig gaan lunchen om een goede bodem te scheppen voor het wijnproeven! Bij het wijnhuis Waterford zijn we wijn gaan proeven. Dat was een feestje! Ze hadden een mooie tuin waar we lekker in het zonnetje aan een tafel konden zitten. Lisanne heeft 7 wijntjes geproefd en Rik 3, er moest ook nog terug naar onze kamer gereden worden. Het leuke hier was dat de 3 wijntjes die Rik ook geproefd heeft met bijpassende chocola werd gecombineerd. Wijn en chocola proeven! Kan niet beter!
De volgende ochtend was het tijd om naar Kaapstad te gaan en onze auto in te leveren op het vliegveld. Wat was het een fijn autootje en wat hebben we er veel uren in doorgebracht! We hebben in totaal ruim 5000 km gereden van Johannesburg naar Kaapstad inclusief alle safari’s. Van het vliegveld hebben we een Uber genomen naar ons Airbnb adresje in Kaapstad waar we nog ruim een week zouden blijven. Even uitrusten en het mooie Kaapstad ontdekken. Kaapstad verschilt enorm van Johannesburg. Waar Johannesburg behoorlijk lelijk is, is Kaapstad een mooie stad. Het ligt prachtig aan de kust en aan de andere kant ligt de Tafelberg en een paar andere bergen. Waar Johannesburg erg verdeeld en soms onveilig aanvoelde is Kaapstad een stuk relaxter. Ook hier moet je wel je gezond verstand gebruiken met waar je wel en niet naartoe gaat maar de inwoners van Kaapstad die we gesproken hebben zien dit zelf niet als een onveilige stad. Stuk voor stuk zeiden ze “Oh you are going to enjoy Cape Town so much!”.
We hadden een appartementje met een keukentje in de wijk Tamboerskloof, in huis bij een acteurskoppel. Onze hosts hebben bijvoorbeeld de Zuid-Afrikaanse versie van de Redbull reclame (Redbull give you wings) ingesproken. Vanuit de voortuin hadden we heel mooi uitzicht op de Tafelberg. Het nadeel van dit appartement was dat het tegen een heuvel aan lag, redelijk ver bergop, terwijl de supermarkt, wasserette en eigenlijk al het andere dat we nodig hadden onderaan de heuvel lag. We hebben onze benen deze week dus weer eens goed getraind. Maar gelukkig is er ook Uber. Zodra we wat gingen doen wat niet in de categorie boodschappen halen viel, bestelden we een Uber taxi die ons voor de deur kwam ophalen en op de terugweg ook weer voor de deur afzette. Je hoeft hier in Kaapstad nooit lang op een Uber te wachten en het is best goedkoop. Ideaal.
Een dagje hebben we de berg Lions Head beklommen. Deze top ligt naast de Tafelberg en vanaf de top had je 360 graden uitzicht over de hele stad, de zee, de Tafelberg en alle andere bergen in de omgeving. Het was wel een flinke klim om er te komen. We zijn op Signal Hill begonnen met lopen en het eerste stuk richting Lions Head ging redelijk geleidelijk aan bergop, maar het laatste stukje was steil omhoog over de rotsen klauteren. Ik was blij dat we er waren. Bovenop hebben we even lekker uitgerust, uitgewaaid en van het uitzicht genoten. Een andere dag zijn we met de ferry naar Robbeneiland gegaan. Hierop ligt de gevangenis waar Nelson Mandela tijdens de Apartheid gevangen werd gehouden. Zo’n 400 jaar geleden nam de Nederlandse VOC deze gevangenis in gebruik om bannelingen en gevangenen in op te bergen. Dit is een minder mooi stukje Nederlandse geschiedenis. We werden met een bus over het eiland gereden en naast de verschillende gevangenis gebouwen, een school en een kapel zagen we ook een groepje grappige pinguïns. In de gevangenis zelf werden we door een ex-politiek gevangene rondgeleid. Hij vertelde uit eigen ervaring hoe het er in de jaren 80 aan toe ging en hoe de gevangenen op basis van ras meer of minder eten kregen. Ook zagen we de cel waarin Nelson Mandela 18 jaar heeft vast gezeten. Het was best indrukwekkend. Toen we met de ferry terug aan wal kwamen hebben we in de gezellige wijk Waterfront op een terrasje gezeten, mensen gekeken en een hapje gegeten. Ook lag er een grote shoppingmall. Kwam dat even goed uit, in Lisanne haar enige fatsoenlijke lange broek zat inmiddels namelijk een flinke scheur (dat krijg je van een jaar lang dezelfde kleren dragen). Ze kon hier slagen voor een nieuwe spijkerbroek en bij thuiskomst hebben we direct de oude broek in de prullenbak gegooid! Wat een heerlijk gevoel. We gaan de komende dagen sowieso eens grote opruiming houden en de spulletjes in onze tas die we niet meer gebruiken of shirtjes die inmiddels helemaal uitgelebberd zijn weg gooien. De tassen zitten immers al vol genoeg.
Een van de andere dagen in Kaapstad zijn we met de kabelbaan de Tafelberg op gegaan. Er stond een flinke rij bij de tickets die niet op schoot. We hebben terwijl we in de rij stonden maar online tickets besteld en konden toen zo doorlopen regelrecht de kabelbaan in. Vooral Rik had erg veel plezier in het voorbij lopen van alle andere wachtenden. Het was een toffe kabelbaan, er pasten ongeveer 25 man in en de cabine draaide langzaam rond, zodat iedereen het uitzicht vanuit alle hoeken kon zien. Bovenop de berg stond een flinke wind en het was best fris. We hebben een stuk over ‘de tafel’ gelopen en Kaapstad nog een keertje bewonderd vanuit de hoogte.
We hebben ook 2 dagen binnen gezeten omdat het flink regende. De lokale mensen waren daar erg blij mee want hier heerst al een jaar grote droogte. Zo werden we bijvoorbeeld al verzocht om niet langer dan 2 minuten per keer te douchen en om schoon douchewater (terwijl de douche aan het opwarmen is) op te vangen in een emmer en in de tuin te gooien zodat de planten weer wat water kregen. Deze dagen hebben we in ons kamertje dat geen verwarming had in onze dikke kleren onder een dekentje gezeten, onze foto’s weer eens bijgewerkt en de Formule 1 gekeken. Als de zon schijnt is het buiten lekker warm, maar zodra die weg is, is het erg fris…
Onze laatste dag in Zuid-Afrika hebben we een wandeling gemaakt door de kleurrijke wijk Bo-Kaap. De huizen hebben hier allemaal verschillende felle kleuren. Super vrolijk! Bij een gezellig choco-café hebben we met een lekkere hot chocolate ons choco-shot weer genomen. Daar heeft Lisanne zo nu en dan wat behoefte aan. Dat was een goede afsluiting voor ons Zuid-Afrika avontuur. Kaapstad is een heel gezellige stad, maar na ruim een week hadden we het hier echt wel gezien.
Afgelopen maandag zijn we via een tussenstop in Dubai naar Madrid gevlogen. Weer terug naar Europa! Het was een lange vlucht van eerst 10 uur naar Dubai en toen nog 7,5 uur naar Madrid. De laatste vlucht was met de Airbus A380-800, het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Echt een gevaarte, met 2 verdiepingen. Dit waren voorlopig onze laatste lange vluchten! Dat is wel fijn. Vliegen is noodzakelijk om wat van de wereld te kunnen zien, maar niet altijd even comfortabel en best vermoeiend. Volgende week vliegen we naar Porto waar ook onze families naartoe zullen komen, en een week later vliegen we dan met zijn allen naar huis. Dat begint nu (helaas) wel dichtbij te komen! Alhoewel we er ook wel naar uitkijken om iedereen thuis weer te zien. Om de tijd tot het weerzien met de familie in Porto te overbruggen hebben we besloten eerst naar Madrid te gaan. Dat ligt op de route, er ging een voordelige vlucht vanuit Kaapstad naartoe en bovendien zijn we er nog nooit geweest. We zijn in ieder geval blij om weer in de warmte van de zomer te zijn!
Groetjes vanuit Europa, R&L
